X
تبلیغات
تانزانیا - اطلاعات عمومي در رابطه با تانزانیا

موقعيت جغرافيايي:

جمهوري‌ متحده‌ تانزانيا كه در گذشته و پيش از استقلال اين كشور در سال 1964 از دو سرزمين تانگانيكا و زنگبار تشكيل مي شد، شامل‌ بخش‌ اصلي در شرق قارة آفريقا‌ و جزاير زنگبار (به همراه پمبا)  مي شود‌. مساحت اين كشور087/945 كيلومتر مربع  كه حدود 60 هزار كيلومتر آن را درياچه هاي داخلي تشكيل مي دهد و در نيمكره‌ شرقي‌ و در پايين‌ خط‌ استوا و در شرق قاره‌ آفريقا قرار دارد. مختصات جغرافيايي تانزانيا 1 تا 12 درجة جنوبي و 29 تا 40 درجة شرقي است. ضمن اينكه جزيرة زنگبار با وسعت 1651 كيلومتر مربع،  توسط‌ كانالي‌ به‌ عرض‌ تقريباً 40‌ كيلومتر از خاك‌ اصلي‌ تانزانيا جدا مي‌شود.

پستي و بلنديهاي اين كشور بسيار متنوع است. به طوري كه بلندترين‌‌ و پست‌ترين‌ مناطق‌ آفريقا در تانزانيا قرار دارد. قله‌ كليمانجارو با 5895 متر ارتفاع‌ و كف‌ درياچه‌ تانگانيكا با 358 متر پايين‌تر از سطح‌ دريا، بلندترين‌ و پست‌ترين‌ نقاط‌ آفريقاست كه در اين‌ كشور قرار دارد.  تانزانيا از شمال‌ با كنيا 769 كيلومتر و با اوگاندا 400 كيلومتر داراي مرز مشترك است. از غرب نيز با رواندا 217 كيلومتر، با بروندي‌ 451 كيلومتر و  با جمهوري دمكراتيك كنگو 459 كيلومتر هم‌ مرز بوده‌ و از جنوب‌ با‌ زامبيا 322 كيلومتر، با مالاوي 451 كيلومتر  و با موزامبيك 756 كيلومتر‌ مرز مشترك دارد. ضمن اينكه داراي سواحلي به طولي بيش از 1200 كيلومتر  است.

بخش مركزي تانزانيا را فلاتي بزرگ فراگرفته و شرق آن را سواحل اقيانوس هند تشكيل مي دهد. در مناطق ساحلي و جزاير هوا گرم و مرطوب، در صحراي مركزي گرم و خشك و در ارتفاعات هوا معتدل است كه حداكثر دما در دارالسلام در ماه ژانويه بين 32 تا 34 درجه سانتيگراد و حداقل آن در ماه جولاي بين 18 تا 30 درجه سانتيگراد است. اين‌ كشور به‌ لحاظ‌ قرار گرفتن‌ در كناره‌ اقيانوس‌ هند از بارندگي‌ بسيار خوبي‌ برخوردار بوده‌ و سالانه‌ به‌ طور متوسط‌ 1200 ميليمتر بارندگي‌ دارد. اصولاً تقسيم‌بندي‌ فصول بر مبناي ميزان بارش‌ را در تانزانيا مي‌توان‌ به‌ سه‌ فصل‌ همراه بارانهاي‌ متوالي‌ و شديد (مارس‌ تا مه‌) فصل‌ خشك‌ (ژوئن‌ تا سپتامبر) و فصل‌ بارانهاي‌ پراكنده‌ (اكتبر تا فوريه‌) دسته بندي‌ نمود.

       آبهاي‌ داخلي‌

تانزانيا درياچه هاي زيادي دارد كه برخي در داخل اين كشور قرار دارند و تعدادي نيز با كشورهاي همسايه مشترك است.  در شمال‌ اين‌ كشور درياچه‌ معروف‌ ويكتوريا در مرز اوگاندا ، در غرب‌ درياچه‌ تانگانيكا در مرز جمهوري دمكراتيك كنگو و بروندي‌ و در جنوب‌ درياچه‌ نياسا در مرز با مالاوي و موزامبيك‌ قرار دارد كه‌ علاوه‌ بر اينكه‌ مرز طبيعي‌ تانزانيا با اين‌ كشورها محسوب‌ مي‌شود از نقطه‌ نظر بازرگاني‌ و اقتصادي‌ حائز اهميت‌ هستند.

رودها

مهمترين‌ رودخانه‌هاي‌ اين‌ كشور‌ همچون Pangani و Ruaha پس‌ از مشروب‌ نمودن‌ برخي‌ نواحي‌ تانزانيا به‌ اقيانوس‌ هند مي‌ريزند. برخي‌ رودخانه‌هاي‌ كوچك‌ ديگر نظير رووما ، اوگالا، نيكونگا، كاگرا به‌ باتلاقهاي‌ داخلي‌ يا درياچه‌هاي‌ تانگانيكا، ويكتوريا و نياسا مي‌ريزند. بزرگترين‌ رودخانه‌ تانزانيا روفيجي‌ نام‌ دارد كه يكي‌ از بزرگترين‌ رودخانه‌هاي‌ آفريقا مي‌باشد.

عوارض‌ طبيعي‌ و كوهها

تانزانيا داراي‌ سرزميني‌ پوشيده‌ از جنگل‌ و درياچه‌ها و رودخانه‌هاي‌ متعددي‌ مي‌باشد كه‌ حيات‌ مردم‌ آنرا شكل‌ بخشيده‌ است‌. درياچه‌هاي‌ معروفي‌ همچون‌ ويكتوريا كه‌ سرچشمه‌ رود بزرگ‌ نيل‌ محسوب‌ مي‌شود. رودي‌ كه‌ پس‌ از عبور از كشورهاي‌ اوگاندا و سودان‌ و مصر به‌ درياي‌ مديترانه‌ مي‌ريزد. غير از كمربند ساحلي‌ بخش‌ بزرگي‌ از خاك‌ كشور روي‌ فلات‌ مركزي‌ آفريقا با ارتفاعي‌ بين‌ 1000 تا 1500 متر قرار گرفته‌ است‌. شرق كشور كه‌ مجاور اقيانوس‌ هند است‌ داراي‌ زمينهاي‌ پست‌ مي‌باشد. در شمال‌ كشور در مرز با كنيا و در جنوب‌ در مرز با زامبيا و مالاوي‌ كوهستاني‌ مي‌باشد و بخش‌ وسيعي‌ از مركز كشور داراي‌ آب‌ و هواي‌ خشك‌ و كويري‌ و اغلب‌ سالها دچار خشكسالي‌ است‌. حدود چهل‌ درصد خاك‌ كشور را جنگل‌ تشكيل‌ مي‌دهد. جدول قلل مرتفع تانزانيا بدين شرح است:

ارتفاع

نام قله

5895 متر

Kilimanjaro

4566 متر

Meru

2960 متر

Rungwe

2648 متر

Uluguru

2418 متر

Mbizi

قسمت‌ عمده‌ نقاط‌ داخلي‌ تانزانيا از دشتهايي‌ با شيب‌ ملايم‌ و جلگه‌هايي‌ كه‌ توسط‌ تپه‌هاي‌ منفرد و پراكنده‌ از هم‌ جدا گرديده‌ تشكيل‌ گرديده‌ است‌. نقاط‌ ساحلي‌ اين‌ كشور به‌ صورت‌ شني‌ و يا مرجاني‌ مي‌باشد.به لحاظ اين شيب ملايم است كه  مسير رسيدن به قلة كيليمانجارو نيز يكي از كم خطرترين مسيرها براي صعود به قله اي چنين رفيع است.

پارك هاي جنگلي تانزانيا:

پارك ملي kilimandjaro: به وسعت 755 كيلومتر در شمال تانزانيا و در نزديكي شهر Moshi قرار دارد و نام كيليمانجارو نمادي از زيبائي هاي شرق آفريقاست و قلة آن به ارتفاع 5895 متر  مورد توجه كوهنوردان است و براي صعود به آن با كوه پيمائي مي توان به قله رسيد.

پارك ملي Kitulo: در جنوب تانزانيا كه به خاطر تنوع گلهاي آن« سرنگتي گلها » ناميده مي شود.

پارك ملي Serengeti: به وسعت 14763 كيلومتر در شمال تانزانيا و در حاشية درياچة ويكتوريا قرار دارد كه قديمي ترين و معروفترين پارك ملي تانزانيا محسوب مي شود و صحنه هاي مهاجرت حيوانات علفخوار بويژه گوزن هاي Wildebeest در گله هاي چند هزارتائي در آن از معروفيت جهاني برخوردار است. منطقة حفاظت شدة انگورونگورو نيز در اين پارك قرار دارد.

پارك ملي Arusha: با مساحت 132 كيلومتر مربع در شمال تانزانيا قرار دارد  است كه قلة Meru به ارتفاع 4566 متر در اين پارك واقع شده است.

پارك ملي Gombe:  با وسعت 52 كيلومتر مربع در غرب تانزانيا و حاشية درياچة تانگانيكا قرار دارد كه مامن پستانداراني همچون بابونها و 200 گونه پرنده است.

پارك ملي Katavi: با مساحت 4471 كيلومتر مربع در جنوب غربي تانزانيا  زيستگاه اسب هاي آبي است.

ديگر پاركهاي ملي تانزانيا عبارتند از:

Mahale , Mikumi , Mkomazi , Ruaha , Rubondo , Saadani , Tarangire , Manyara , Udzungwa.

بنادر، پايتخت‌ و شهرهاي‌ مهم‌ :

بنادر اصلي اين‌ كشور عبارتند از: دارالسلام‌، زنگبار، تانگا، ليندي‌ و زنگبار كه بندر دارالسلام‌ مهمترين‌ بندر شرق آفريقا و به‌ دروازه‌ شرق آفريقا شهرت‌ دارد. اين‌ بندر مبدأ ورودي‌ كالاهاي‌ بسياري‌ از كشورهاي‌ همسايه‌ تانزانيا محسوب‌ مي‌گردد. 90% كالاهاي كشورهاي همسايه كه در خشكي محصورند (همچون‌ زامبيا) از طريق اين بندر و در ادامه ‌با استفاده از خط‌ آهن‌ تانزانيا به‌ اين‌ كشور وارد مي‌گردد. بعد از دارالسلام‌ بنادر تانگا و زنگبار از اهميت‌ بيشتري‌ برخوردارند. ضمن اينكه 95 درصد از تجارت خارجي تانزانيا نيز از طريق بندر دارالسلام انجام مي شود.  اين بندر همچنين براي كشورهاي مالاوي، زامبيا، جمهوري دمكراتيك كنگو، بوروندي، رواندا و اوگاندا نيز كه در خشكي محصور هستند اهميت زيادي دارد. بندر Tanga  در ساحل شمالي تانزانيا و در نزديكي مرز كنيا قرار دارد. بندر زنگبار، Mtwara ، Bagamoyo ، ,Lindi Wete ،  ديگر بنادرتانزانيا در ساحل اقيانوس هند محسوب مي شوند. ديگر شهرهاي‌ مهم‌ كشور عبارتند از: زنگبار، موانزا، تانگا، امبيا، تابورا و دودوما.

 جغرافياي‌ انساني‌

جمعيت تانزانيا طبق‌ تخمين‌ رسمي‌ در سال‌ 2008 كمي بيش از 40 ميليون نفر است كه‌ حدود يك ميليون نفر از آنان در زنگبار زندگي‌ مي‌كنند. گرچه از سال 1913 چندين بار براي شمارش جمعيت تانزانيا اقدام شده است، اما نخستين سرشماري علمي از سال 1948 انجام شد كه در سالهاي 1957، 1967، 1978، 1988 و 2002 تكرار شد. طبق اين سرشماريها جمعيت تانزانيا در فاصلة سالهاي 1957 تا 2002 چهار برابر شده است و نرخ رشد جمعيت نيز از 2/3 درصد در سال 1978 به 9/2 درصد در سال 2002 كاهش يافته است. البته بنا به اعلام مقامات دولتي‌ و تحت‌ برنامة‌ اقتصادي‌ صندوقِ بين‌المللي‌ پول، تانزانيا‌ توانسته‌اند رشد جمعيت‌ را به‌ 3/2 درصد برسانند كه گرچه تا حدودي كنترل شده اما هنوز رقم بالايي محسوب مي شود و تا سال 2010 نيزجمعيت اين كشور به 43 ميليون نفر و تا سال 2050 پيش بيني شده است كه به 88 ميليون نفر برسد.

تركيب جمعيتي  در اين كشور به گونه اي است كه 46 درصد زير 15 سال سن دارند و نيمي از جمعيت تانزانيا نيز  بين 15 تا 64 سال سن دارند و 4 درصد نيز بيش از 65 ساله اند. تراكم جمعيت در تانزانيا بسيار متنوع است به طوري كه  در دارالسلام به 1793 نفر در هر كيلومتر مربع است. در حالي كه درمنطقة Lindi به 12 نفر و در زنگبار  به 347 نفر در كيلومترمربع مي رسد. اين تفاوت عموماً ناشي از نرخ زاد و ولد، مهاجرت و كيفيت زمين هاي قابل كشت است كه افزايش‌ ساليانه‌ نزديك‌ به يك ميليون نفر موجب شده‌ است.‌ اكثر قسمتهاي‌ مرتفع همچون‌ جنوب‌ درياچه‌ ويكتوريا تراكم‌ نسبتاً بالايي‌ دارند، بطوركلي‌ قسمتهاي‌ مركزي‌ كشور جمعيت‌ كمتري‌ را در خود جاي‌ داده‌ است‌. 80 درصد جمعيت روستانشين هستند و دارالسلام بزرگترين شهر و پايتخت تجاري تانزانيا محسوب مي شود. دودوما پايتخت سياسي و محل تشكيل جلسلات پارلمان تانزانياست.

از آنجا كه‌ جمعيت‌ تانزانيا جوان‌ است، طبيعي‌ به نظر مي رسد‌ كه‌ آموزش‌ و تغذيه‌ و تربيت‌ و ايجاد اشتغال‌ براي‌ آنان‌ از مشكلات‌ مهمي‌ است‌ كه‌ اين‌ كشور با آن‌ روبروست‌. هر چند كه‌ دولت‌ با ابتكاراتي‌ توانسته‌ است‌ مسئله‌ آموزش‌ عمومي‌ را در سطح‌ وسيعي‌ عملي‌ كرده‌ و حدود 70% مردم‌ تانزانيا را باسواد كند و از اين‌ نظر در بين‌ كشورهاي‌ جهان‌ سوم‌ نمونه‌ باشد.

نژاد:

جمعيت آفريقائي تانزانيا از حدود 126 گروه قومي تشكيل مي شود در بين آنها قبايلSukuma, Nyamwezi, Hehe, Bena, Gogo, Haya, Makonde Chagga و Nyakyusa هر يك داراي بيش از يك ميليون نفر مي باشند. از سوي ديگر بيشتر اين قبايل به نژاد بانتو تعلق دارند. ضمن اينكه در منطقة مرزي با كنيا نيز اقوام چادر نشين Masai و Luo سكونت دارند. اما در زنگبار علاوه بر اين اقوام آفريقائي گروهي به نام آفرو شيرازي وجود دارند كه رگ و ريشة ايراني دارند و حاصل اختلاط مهاجرين شيراز ي با آفريقائيان زنگبار هستند. اقليت هندي در تانزانيا  و عرب تبارها نيز در زنگبار حضور دارند.

مهاجرت‌:

اين‌ كشور از قديم‌الايام‌ مهاجريني از كشورهاي شمال‌ آفريقا، خاورميانه‌ و هندوستان‌ را در خود پذيرفته‌ است‌. مهاجرين‌ مذكور بيشتر در نواحي‌ ساحلي‌ و جزاير زنگبار و پمبا ساكن‌ شده‌اند. اين‌ مهاجرين‌ بتدريج‌ تشكيل‌ خانواده‌ داده‌ و موجب‌ اختلاط‌ نژادي‌ شده‌اند. بنحوي‌ كه‌ رنگ‌ پوست‌ ساكنين‌ مناطق‌ ياد شده‌ قهوه‌اي‌ رنگ‌ مي‌باشد. در فاصله‌ قرن‌ دهم‌ تا اواخر قرن‌ پانزدهم‌ ميلادي‌ مهاجريني‌ از ايران‌ و يمن‌ و عربستان‌ به‌ تانزانيا و زنگبار مهاجرت‌ نموده‌ و آثار فرهنگي‌ آنها در زواياي‌ فرهنگ‌ و زبان‌ تانزانيا به‌ چشم‌ مي‌خورد. دومين‌ گروه‌ مهاجرين‌ كه‌ از حدود 200 سال‌ قبل‌ به‌ اين‌ سرزمين‌ روي‌ آورده‌اند مهاجريني‌ از شبه‌ قاره‌ هند بوده‌اند كه‌ در حال‌ حاضر به‌ صورت‌ اقليت‌ قابل‌ توجهي‌ از آنان‌ در اين‌ كشور زندگي‌ كرده‌ و كل‌ تجارت‌ اين‌ كشور و بخش‌ عمده‌اي‌ از فعاليتهاي‌ توليدي‌ آنرا در اختيار دارند.تعداد اين هندي تباران نزديك به 100 هزارنفر برآورد مي شود. ضمن اينكه حدود 70 هزار نفر عرب و 20 هزار اروپائي در تانزانيا زندگي مي كنند. سومين‌ گروه‌ مهاجرين‌ اين‌ كشور شامل‌ كساني‌ است‌ كه‌ به‌ علل‌ مختلف‌ سياسي‌، اقتصادي‌، قحطي‌، خشكسالي‌ و جنگ‌ از كشورهاي‌ همسايه‌ وارد شده‌ و عمدتاً در اردوگاههاي‌ تحت‌ نظر سازمان‌ ملل‌ بسر مي‌برند و در سال 2007 تعداد آنها 435 هزار نفر عنوان شده است كه 330 هزار نفر آنان اتباع بوروندي، 90 هزار نفر كنگوئي و حدود 15 هزار نفر رواندائي هستند. اما تانزانيايي هاي مهاجرت كرده به خارج نيز تعداد قابل توجهي هستند كه بزرگترين گروه آنها در انگليس اقامت دارند و حدود 100 هزار نفر برآورد مي شوند.

چيني ها  نيز يكي از اقليت هاي ديگر تانزانيا هستند كه برآورد مي شود كه 10 هزار تبعة چيني در تانزانيا و زنگبار سكونت داشته باشند كه طي 3 مرحله به تانزانيا مهاجرت كردند.  يك در حدود سالهاي 1930 كه بيشتر مقصد آنها زنگبار بود و ديگري در سالهاي 1960 و 1970 كه در كنار اجراي طرح ها و كمكهاي توسعه اي چين به تانزانيا در اين كشور اشتغال داشتند و بسياري از آنها در آنجا ماندگار شدند كه يكي از مهمترين آنها اجراي پروژة راه آهن تانزانيا به زامبيا بود كه با هدف  تسهيل در صدور معادن مس و ارسال آن به بندر دارالسلام احداث شد. حدود 200 پزشك چيني نيز در اين كشور به طبابت مي پردازند.

  زبان‌ و خط‌:

زبان‌ رايج‌ در تانزانيا سواحيلي‌ است‌ كه‌ در خود اين زبان Kiswahili ناميده مي شود و زبان اصلي ساحل نشينان(Waswahili) اقيانوس هند از جنوب سومالي تا شمال موزامبيك و جزايركومور است و به عبارتي محدوده اي به طول 1500 مايل از ساحل شرقي آفريقا را پوشش مي دهد و در غالب كشورهاي شرق آفريقا و جمهوري كنگو رواج دارد و زبان دوم بيش از 80 ميليون نفر است و در كشورهاي تانزانيا، كنيا و اوگاندا زبان رسمي و يا ملي است. ضمناً تنها زبان آفريقائي محسوب مي شود كه جزو زبان هاي كاري در اتحادية آفريقاست. بعلاوه اين زبان در كشورهاي رواندا، بوروندي و عمان نيز استفاده مي شود.( علامت اختصاري سواحيلي در اينترنت.sw است)

در تانزانيا 90 درصد از جمعيت 40 ميليون نفري اين كشور به زبان سواحيلي تكلم مي كنند. در  5 استان شرقي در جمهوري دمكراتيك كنگو نيز به اين زبان تكلم مي شود. ضمن اينكه راديو بي بي سي، راديو امريكا، راديو مسكو، راديو آلمان، راديو چين و راديو سودان و راديو آفريقاي جنوبي نيز برنامه هايي به زبان سواحيلي پخش مي كنند. صداو سيماي جمهوري اسلام ايران نيز براي مخاطبيان سواحيلي در شرق آفريقا روزانه 2 ساعت برنامه پخش مي كند كه 8:30 تا 9:30 صبح و 19:30 تا20:30 به وقت گرينويچ پخش مي شود.

35 درصد كلمات اين زبان از عربي گرفته شده كه نتيجة روابط چند صد سالة تجار عرب و قبايل ساحل نشين اقيانوس هند است. ضمن اينكه اين زبان با فارسي، آلماني، پرتغالي، هندي و انگليسي نيز آميختگي هايي دارد. نام اين زبان از ريشة عربي ساحل گرفته شده كه جمع آن سواحل است و در انتها ياي نسبت به آن اضافه شده است و در گذشته رسم خط اين زبان نيز به عربي بوده است و با گسترش نفوذ استعمارگران اروپائي با رسم الخط لاتين جايگزين شد. ضمن اينكه ايراني ها و عماني ها در زنگبار كمك شاياني به توسعة  گسترش اسلام در سواحل شرقي اقيانوس هند كردند.

محمد  | لینک ثابت |